Wat wij van paarden kunnen leren - 27-01-2017

Op mijn website heb ik onder http://www.equiwise.nl/home/coachenmetpaarden/ uitgelegd waarom paarden goede coaches zijn. In deze blog wil ik graag uitwijden over de unieke eigenschappen van paarden. Ze hebben namelijk een totaal ander wereldbeeld dan wij mensen en wij kunnen veel van paarden leren over verbinding, vertrouwen, samenwerken en leiderschap.

Verbinding

Een paard is altijd in verbinding met zichzelf, de kuddeleden en de wereld om hem heen Hij leeft altijd in het hier en nu en er bestaat geen onderscheid tussen gedrag en gevoel, ‘je krijgt wat je ziet’. Ons vermogen om minder openhartig over onze gedachten en gevoelens te zijn, is ons aangeleerd en is misschien wel een vereiste om deel te kunnen nemen aan de beschaafde wereld. Voor een paard is het onmogelijk om te doen alsof, hij laat verschillende emoties altijd direct zien.

Een paard verlangt van ons dat we weer in verbinding komen met onszelf en dat we helder communiceren wat we ze vragen. Aan paarden moeten we het beste van onszelf geven. Ze willen een rustig, duidelijk zelfvertrouwen. Je kunt niet doen alsof je zelfvertrouwen hebt, dit moet echt zijn. Je moet je maskers afleggen, je innerlijke conflicten en angsten verwerken en echt op jezelf vertrouwen. Ze verlangen van ons tegelijkertijd kracht, zachtheid en geduld. Je ontdekt dat als een paard je als ontspannen, evenwichtig en doelgericht ervaart mensen dat ook doen.

Prooidieren en Jagers

Wij mensen hebben met name een jagersbewustzijn. We richten onze aandacht op ons doel (of onze prooi) en gaan daar regelrecht op af. Daarbij concentreren we ons volledig op ons doel en sluiten alle andere indrukken buiten. Zo kunnen wij bijvoorbeeld op een feestje ondanks druk gepraat toch begrijpen wat onze gesprekspartner verteld omdat we ons kunnen focussen op die ene persoon. We versmallen onze aandacht en concentratie en richten dit heel scherp op één punt.

Een paard heeft een prooidierbewustzijn, ze evalueren en interpreteren voortdurend alle 360 graden van hun omgeving. Ze zijn verbazingwekkend gevoelig en staan open voor elk teken dat het leven hun zendt. Dit is voor hun overleving belangrijk, ze moeten altijd op hun hoede zijn. Tegelijkertijd zijn ze ook nog bezig met het zoeken naar voedsel, de plaats in de kudde en het eventueel verzorgen van jongen. Een paard moet alert zijn en tegelijkertijd ontspannen!

Kuddedieren

Jagers bepalen wie de leider is door de uitdager te immobiliseren. Denk maar aan een hond die op zijn rug gaat liggen met de buik ontbloot bij een hond die hoger in rang staat. Mocht de hond zich niet zo gemakkelijk geven en we zouden ze hun gang laten gaan, wordt de hond lager in rang bij de keel gegrepen en op de grond gegooid door de hond hoger in rang. Hij zegt als het ware: ‘als je beweegt, maak ik je dood. Dat maakt mij tot leider’.

Bij paarden ligt dat volkomen anders. Hier is de sleutel beweging. Als twee hengsten tegenover elkaar steigeren, doen ze dat om te zien wie zich het eerst omdraait en zich door de ander laat voortduwen. Het paard dat de anderen kan voortduwen is de leider.

Paarden strijden met elkaar om hun juiste plaats te vinden, om uit te zoeken hoe ze allemaal moeten samenleven binnen de kudde. Dit gaat zonder de angst, de pijn en het wantrouwen die wij mensen vaak veroorzaken. In een kudde wordt het paard dat een gevecht verliest niet als slachtoffer beschouwd. In het bewustzijn van een prooidier heeft de verliezer er eigenlijk een recht bij gekregen, omdat het nu weet welk paard sterker is en voor hem moet zorgen. Want hoe hoger een paard in de rangorde, des te meer verantwoordelijkheid heeft het voor de andere paarden. Paarden weten dat ze na elke machtsstrijd met elkaar blijven in de kudde. De kudde wordt versterkt, doordat de keten van gezag verduidelijkt is en de paarden die het bekwaamst zijn de leiding hebben, de top bereiken, zonder verlies van een van de leden.

Wat wij mensen van paarden kunnen leren

Paarden zijn altijd in het hier en nu, hebben verbinding met zichzelf, zijn zich bewust van alles om zich heen en dit alles zonder oordeel. Voor ons mensen is het erg moeilijk om zo aandachtig aanwezig te zijn. In het moment leven valt nog niet mee in de hectiek van alledag. Vaak is deze hectiek door ons gecreëerd en bedacht. Door ons denken zijn we vaak niet in het hier en nu, maar bezig met straks of we blijven hangen bij gebeurtenissen uit het verleden. We brengen veel tijd van ons leven door met dingen doen op ‘de automatische piloot’, zonder dat we ons bewustzijn van gevoelens hierbij, onze grenzen en de verschillende mogelijkheden die ontstaan waaruit we een keuze kunnen maken.

Vaak willen we niet bij een gevoel blijven, maar proberen dit vrijwel direct te veranderen. We accepteren maar moeizaam wat er is. Als we niet bij deze gevoelens kunnen of willen blijven zijn we niet echt in verbinding met onszelf. We kunnen dan niet helder zijn in wat we van onszelf, de ander en ons leven vragen. Vaak zeggen we niet wat we echt denken, voelen en vinden.

Paarden zijn in verbinding met zichzelf en de wereld om zich heen. Ze uiten hun gevoelens direct zodat elk lid van de kudde kan zien hoe het ervoor staat. Paarden zijn ontspannen, alert, zelfbewust en accepteren wat er is. Een paard hoeft dus geen mindfulness cursus te volgen J.

De manier waarop paarden met elkaar strijden om de juiste plaats in de kudde in te nemen, versterkt de structuur van de kudde in plaats van haar te doorbreken. De paarden die het bekwaamst zijn, zijn de gekozen leiders en dragen verantwoordelijkheid voor de anderen. Daar kunnen wij mensen best wat van leren, de meest bekwame, gekozen leider draagt meer verantwoordelijkheid. Als wij onze rechtmatige plaats innemen en daar de bijbehorende verantwoordelijkheid voor dragen, zal de wereld er dan anders uitzien?

Wil jij ervaren hoe het is om samen met een 500 kilo zwaar dier uit te zoeken hoe helder en eerlijk je tegenover jezelf bent? Neem dan contact met mij op.

(gedeelte van deze tekst is gebaseerd op “Een paard liegt niet” van Chris Irwin)




Nieuws archief